Mijn verhalen en sprookjes

Vanuit het vliegtuig zag Yinda het eiland Dulcesol liggen als een groene druppel in de blauwe oceaan. De vulkaan Tibidabo stak er hoog bovenuit. Yinda was blij weer thuis te zijn na de winterweken in het hoge Noorden. Genieten van het strand van Las Bombas, op de thee bij Edna en haar lieve vriendin. En het belangrijkste, nieuwe songs componeren voor de aanstaande wereldtournee, die zij samen met Gaeble ging voorbereiden. Yinda McDrews hart sloeg een tikje over als zij aan Gaeble dacht. De eerste kennismaking in Bläske in de hut van Pelle was niet zonder slag of stoot gegaan. Un flechazo, Yinda was madly in love. Wat een geweldige pianist en wat een stem. Hoe konden die Nordische mensen nu een hekel aan deze twee meter lange hoogblonde god hebben? De wielen van het vliegtuig raakten de landingsbaan. Het taxiede naar de gate en alle reizigers stapten uit de en gingen de aankomsthal van het vliegveld van Las Bombas in. Yinda haalde haar koffer op en liep naar de uitgang, waar Youss...

Het was een éclatant succes dit jaar. De actie Døken voor je Køken had dit jaar veel textiel opgeleverd voor de inwoners van de Nes- en Bläskefjord. Spontaan werden dekens, kleding van een grote winkelketen, ijsbeer- en rendiervellen gebracht voor de donkerste tijd van het jaar. Hard nodig in de barre omstandigheden. Veel inwoners hadden moeite met de eindjes aan elkaar knopen. De visserij leverde steeds minder op, net als het drijven van rendieren.  Gastvrouw en -heren Brodgøde, Knøbbig en Pelle brachten tien dagen door in de feestelijk versierde houten hut van Pelle. Brodgøde, weer in beeld na haar laatste nieuwe kaskraker, straalde en wist velen naar de hut te lokken om hun steentje bij te dragen. Pelle en Knøb voorzagen de inwendige mens van toastjes met verse zalm en gerookt rendiervlees en warme bekers met glögg.  Het feest kon niet op. Bart, Pierre en Madeleine arriveerden de de laatste avond om de kerst in Bläske door te brengen. Madeleine bracht naast haar befaamde p...

De zomer is altijd een fijne tijd tussen de wijnranken van de Mâconnais en een drukke tijd voor Hugues Ronsard. Veel mensen doen het kasteel van Royer aan voor een overnachting, lunch of diner. Gelukkig kan Hugues altijd op hulp van Madeleine Bru en Huberte Lapopp rekenen. Madeleine vult de potten confit en wijnen aan. Huberte poetst dat het een lieve lust is en is daarnaast een groot verhalen vertelster. De gasten vermaken zich tijdens hun verblijf opperbest. Dit seizoen heeft maitre Ronsard ook hulp gekregen van Pelle Grød. Hij is helemaal met zijn foodtruck vanuit Amsterdam naar de Bourgogne gereden. Een instant succes, waar Pelle verschijnt met zijn nordisk mad. De Fransen zijn er dol op. Pelle kookte de sterren van de hemel in zijn truck en in de keuken van het kasteel. De gasten smikkelden en smulden. En nu.... liggen de wijnen al weer te rusten in de vaten van de kelder van kasteel Royer. Tot de malo van het voorjaar. Pelle is vertrokken en de rust is weergekeerd. De bladeren...

Ongeduldig scheurde Brodgøde de envelop open. Ze haalde de brief eruit en las hem. "Yeeessss!!!!" , riep ze in de nog lege keuken van Bru et sa Bresse aan de Rue de Martignac. "Viens Pierre, ils m'ont acceptée, j'ai obtenu la rôle de Frieda dans le nouveau film de Ridley! Je suis totalemant émue" Slaapdronken stommelde Pierre ter Braecke de trap af. "Wat zei je ma petite?" "Ik heb de rol van Frieda in de nieuwe versie van Liaisons Dangereuses" riep Brodgøde, "Binnenkort starten de opnames in Londen en Dulcesol. Ik ben zo blij dat mijn carrière weer een boost krijgt, na al dat gekook de laatste jaren." "Ik ben blij voor je schat, ik zal de eerste zijn die zal juichen als jij op de trappen van het Palais des Congrès staat." zei Pierre en gaf haar een dikke zoen. Ze aten hun ontbijt op en gingen aan de slag. het werd een drukke dag. De kookstudio moest worden opgeruimd en afgesloten. Brodgøde belde Madeleine. Zij ...

Na zijn Parijse avonturen met de wilde edelen in metrostation Ledru Rolin, wist Pelle Grød het zeker. Hij ging terug. Niet terug naar het hoge Noorden, maar naar Amsterdam. Pelle belde Bart en Knøbbig. "Hoi jongens kan ik weer een tijdje bij jullie op kamers komen wonen. De liefde met Héloise is over, ik heb genoeg van Parijs en wil weer aan de slag in Amsterdam" Bart antwoordde: "Oh wat fijn te horen, dat je weer zin hebt om bij ons te komen wonen, Knøbbig zal hartstikke blij zijn dat je weer samen met hem komt koken. Wist je dat hij een nieuw iets bedacht heeft koken op het vuur uit de aurora borealis? Spannend hè? We vertellen er alles over als je hier bent. Wanneer ben je er?" "Ik verwacht overmorgen aan te komen, Ben nu mijn nieuwe Saviem bus aan het inladen met allerlei leuke Franse spullen. Overigens waren Pierre en Brodgøde zo lief om voor mij deze bus te kopen. Ik zie jullie morgen, gezellig" Pelle hing op. Nog wat laatste spullen uit zijn H...

Tevreden keek Madeleine het dal van de Saône in. Ze zag de rivier glinsteren en in de verre verte de contouren van de Alpen. De wijngaarden lagen er mooi bij dit jaar. Groen en weelderig. En dan moest de zomer nog komen met velden vol graan en zonnebloemen. Na de avonturen op het kasteel van Royer met de geesten uit de fles, was alles weer pais en vree in het Bourgondische land. Raphaël werkte hard in de verkoop van wijn. Hugues Ronsard en Huberte Lapopp hadden het druk met hun gasten. En de kookschool in het kasteel liep goed. Madeleine Bru keek naar rechts richting Viré en het viel haar op dat er iets was veranderd. Bij het hek van een wijngaard verder op stonden ineens huifkarren. En dat terwijl het nog niet eens druivenpluktijd was. Ach wie weet had deze wijnboer wel een extra klusje voor deze rondtrekkende lieden. Of zou er circus in Viré zijn? Genoeg gemijmerd, dacht ze. Aan de slag, naar Louhans om kip en eend te halen voor de fameuze Bru confít. De voorraad  potten...