Mijn verhalen en sprookjes

De MacGrows woonden alweer een tijdje op het kasteel van Royer en baatten daar hun B&B uit op een succesvolle wijze. Geholpen door Huberte, die tijdens hun trips door Frankrijk als een tijgerin het fort bewaakte. En natuurlijk samen met Madeleine Bru de gasten verwende met het lekkerste eten, dat in de Bourgogne en omstreken was te vinden. Delia had het helemaal naar haar zin, want door alle zorg van Huberte kon zij zich totaal wijden aan haar schrijverij. Een nieuwe roman zat eraan te komen. Jack daarentegen miste zijn werk en het feit, dat hij geen woord Frans sprak, noch zijn best deed het te leren, maakte zijn leven op het Franse platteland niet makkelijker. Gelukkig had hij een aantal Engelstalige lotgenoten gevonden, om mee te wandelen en andere leuke dingen te ondernemen. Hij bekommerde zich om de wijnkelder van het kasteel en was veel op pad om deze aan te vullen. So far so good. Enkele malen hadden de MacGrows gevraagd aan Huberte, wat zij moesten doen met de twee flessen,...

Het kon niet eeuwig blijven duren, ondanks dat Gert heel fijn had in huis bij Knøbbig en Bart. In de Atjehstraat werd goed voor hem gezorgd, ze deden gedrieën gezellige dingen, vaak op pad en thuis. Gert Klam was er, nadat hij terug was gekeerd uit Brazzaville helemaal aan gewend geraakt. Alsof er nooit een andere tijd was geweest. Hij keek naar de Millet boven zijn bed. Die was gelukkig, dankzij de inspanningen van deze twee mannen gespaard gebleven. Tijd, om zijn vleugels uit te slaan en iets nieuws te beginnen. Hij had er lang over nagedacht. Wel of niet? Nu was de tijd gekomen, om op eigen benen te staan en weer met zijn oude vak van natuurarts aan de slag te gaan. Knøbbig en Bart hadden verheugd gereageerd op zijn mededeling en direct contact gezocht met meneer Zimbo in Pontarlier. Van hem zou, volgens hen, Gert nieuwe dingen kunnen leren. Immers Pelle en Madeleine hadden ook heel wat opgestoken van deze beroemde kruidenman. Gert pakte zijn spullen in voor de stagereis van drie we...

Na zijn avonturen in o.a. Parijs en Portugal, zijn foodtruck en het wonen bij Knøbbig en Bart in de Eerste Atjehstraat, voelde Pelle het kriebelen. Tijd voor nieuwe horizonten. Hij pakte de kaart van Frankrijk en besloot een reis te maken door Occitanië. Een groot gebied met hoge bergen, mooie oude steden en natuurlijk de Middellandse Zee. De foodtruck bouwde Pelle met hulp van Gert om tot een camper. Het vertrek vond plaats op een zonnige zaterdag. Tijd om eropuit te gaan. Pelle startte de motor van zijn busje en uitgezwaaid door zijn huisgenoten en kameraden vertrok hij naar Zuidwest Frankrijk. Eerste stop: Cahors. Parijs was zo gerond en al snel bevond Pelle Grød zich op de autoroute 20 richting Toulouse. Langs Limoges en Brive. De ravijnen werden steiler en voorbij de pelgrimsstad Rocamadour genoot Pelle van de valleien in het departement Lot. Met behulp van Knøbbig en Bart had hij aan deze rivier een plekje weten te bemachtigen. Met uitzicht op de beroemde brug van Cahors, waarvan...

Hugues Ronsard en Diana Dubaie hadden een turbulent jaar achter de rug. Na de ontvoering van Diana hing zij haar carrière een tijdje aan de wilgen en vestigde zich bij Hugues in de Bourgogne. De rust van het kasteel beviel de actrice en plannen voor een huwelijk met al hun vrienden werden gemaakt. Maar een venijnig virus gooide roet in het eten en het werd eenzaam in Royer. Hoe verliefd ze ook waren, Hugues en Diana begonnen na 3 maanden lockdown de reuring van aanlopende gasten te missen. "Doorbijten, doorgaan...", zei Huberte LaPopp, als ze het erover hadden. Maar de teerling was geworpen. Na jaren van plezier in Royer verlangden beiden naar een nieuwe uitdaging. Filmen zat er voor Diana niet in en een kookschool runnen zonder gasten was hem ook niet. Ondanks dat Hugues het kasteel van zijn ouders in oude luister had hersteld en het een heerlijk plek was, ook voor Huberte, ging de kogel door de kerk. Er kwam een bord op het art déço hek van het kasteel en het grote afwacht...

"Oh zijn jullie al op het vliegveld, lieverrrds?", zong Yinda Mc Drew in de telefoon. "Ja we zijn een half uur geleden geland en staan nu bij de bushalte richting Las Bombas", antwoordde Bart, "We hebben er alledrie zin in. Lekker even weg uit Amsterdam. We zitten deze keer niet bij Edna in Berrezales, maar in hotel Santa Cristina, vlakbij jouw huis. Kunnen we vanavond lekker gaan eten met Gaeble en jou." "Gezellig, ik verheug m er nu al op, want ik heb jullie lang niet gezien en ben frankly wel nieuwsgierig naar die dokter Klam, want ik hoorde van Miboesa zoveel goede berichten. Tot vanavond... Bye bye." Yinda hing op. De mannen stapten in bus 66 en waren in een kwartier in Las Bombas. Daar namen ze hun intrek in Santa Cristina. Ze hadden nog de hele dag de tijd. Na te hebben uitgepakt liepen ze de lange paseo op, die langs het strand lag. "Wie gaat er even mee zwemmen? ", vroeg Knøbbig. "Ik heb wel zin in een frisse duik....