Mijn verhalen en sprookjes

Het lijkt altijd of het elke dag een dolle boel is aan de Eerste Atjehstraat in Amsterdam. Altijd nieuwe avonturen, elke dag een huis vol, camaraploegen over de vloer en gasten, die om welke reden dan ook hun schuilplaats hebben gevonden in het Amsterdamse huis van Bart en Knøbbig. Sinds Gert een liaison heeft met Ansèlme de Bordassonne, die op de vlucht is voor de Franse persmuskieten en Pelle weer intrek heeft genomen, bekruipt Knøbbig wel eens het gevoel, dat het wat veel is. Al die gasten, die er op rekenen, dat elke dag van ontbijt tot avondmaaltijd, alles op hun bordje wordt getoverd vanuit het kleine jaren dertig keukentje. Voeg daarbij de cameraploegen van Noordpool TV en eens in de zoveel tijd een kirrende Brodgøde, die overkomt vanuit Saint Tropez en het circus is compleet. "Ik heb er genoeg van..... dat gekook, die cameraploegen, eigenlijk het hele circus.", meldde Knøbbig aan Bart. De laatste zag de laatste tijd met lede ogen aan, dat het Knøbbig allemaal een beet...

De MacGrows woonden alweer een tijdje op het kasteel van Royer en baatten daar hun B&B uit op een succesvolle wijze. Geholpen door Huberte, die tijdens hun trips door Frankrijk als een tijgerin het fort bewaakte. En natuurlijk samen met Madeleine Bru de gasten verwende met het lekkerste eten, dat in de Bourgogne en omstreken was te vinden. Delia had het helemaal naar haar zin, want door alle zorg van Huberte kon zij zich totaal wijden aan haar schrijverij. Een nieuwe roman zat eraan te komen. Jack daarentegen miste zijn werk en het feit, dat hij geen woord Frans sprak, noch zijn best deed het te leren, maakte zijn leven op het Franse platteland niet makkelijker. Gelukkig had hij een aantal Engelstalige lotgenoten gevonden, om mee te wandelen en andere leuke dingen te ondernemen. Hij bekommerde zich om de wijnkelder van het kasteel en was veel op pad om deze aan te vullen. So far so good. Enkele malen hadden de MacGrows gevraagd aan Huberte, wat zij moesten doen met de twee flessen,...