Mijn verhalen en sprookjes

Hij keek tevreden het tuintje in. De groente groeide als kool. De tomaten schoten uit de grond. En de frambozenstruiken hingen vol vruchten. Knøbbig liep de keuken in en waste zijn handen. Door het raam zag hij achter in de tuin de kopie van de wanabee djangoe staan. Knøb glimlachte. Het was een cadeau van dokter Miboesa. Als dank voor de actie van Bart en Knøbbig had hij een kopie laten maken. Dit beeld stond nu midden in het tuintje en waakte over de groentetuin. Hij voelde armen om zijn buik. "Hey dromer, wat sta je te bedenken?" "Ik sta gewoon te genieten, te bedenken, wat we dit jaar al hebben meegemaakt. Edna Schuurs, de wanabee djangoe, jouw boek over de economie van de 17e eeuw, de TV programma's,  Pelle, die bij ons woont, het koken voor het koningshuis. Ik ben benieuwd, wat de zomer gaat brengen..." "Ja", antwoordde Bart, "er is veel gebeurd in een jaar, maar eh, what's for breakfast?" Knøbbig lachte en gaf Bart een zoen ...

Een korte beschrijving van de karakters in mijn verhalen en hun relatie tot elkaar. Pelle Grød Komt uit Bläske op de poolcirkel. Pelle is vorser, dromer en wandelaar. Hij had een relatie met Gudrun. Woonde tijdelijkbij Knøbbig en Bart in Amsterdam. Werkt net als Knøbbig en Brodgøde voor Noordpool TV. Pelle woonde lange tijd bij Knøbbig en Bart. Hij reist nu graag rond met zijn foodtruck. Brodgøde Komt uit Bläske op de poolcirkel. Ze vertrok in haar jeugd naar St. Tropez en werd wereldberoemd actrice. Brodgøde is de tante van Gudrun. Zij heeft een relatie met Pierre ter Braecke. Samen runnen zij de kookschool van Madeleine Bru en wonen daarboven in Parijs. Onlangs heeft ze haar come back op het scherm gemaakt. Pierre ter Braecke Komt uit Brussel. Hij is culinair journalist. Woont samen met Brodgøde in Saint Tropez. Pierre is de neef van meneer Zimbo uit Pontarlier. Meneer Zimbo Meneer Louis Zimbo is geboren in Kinshasa. Hij is medicijnman en vraagbaak voor iedereen....

Dit was de laatste keer, maître Ronsard stond met zijn dochter bij het monument. Ze stapten naar voren en legden de krans van lelietjes van dalen neer. Zijn laatste taak als burgemeester van Fix. Een plaatsje met 100 zielen hoog in de Savoye. Het monument ter nagedachtenis van de grote lawine van 1903. Niet dat maìtre Ronsard dit bewust had meegemaakt. Hij was de gekozen burgemeester, meer niet. Hij kwam zelfs niet eens uit deze bergstreek. En na 25 jaar was het welletjes. Maître Ronsard wilde terug, terug naar de Bourgogne. Terug naar het wijndomein van zijn ouders. De politiek was mooi geweest. De hele familie zou blij zijn als hij weer de witte wijnen zou gaan maken. Dat was 25 jaar daarvoor anders geweest. Maître Hugues Ronsard had rechten gestudeerd in Lyon en was via een politieke partij terechtgekomen in het Alpendorp Fix. Daar ontmoette hij Isabelle, de dochter van de toenmalige burgemeester. Hugues deed zijn werk, een onderzoek naar bloemen in de alpenwei en hun juridisch...

Het was een lange donkere winter geweest dit jaar voor Pelle. Gudrun bleek na een lange zomer vol reizen en romantiek toch niet de ware. Hij miste haar en de kinderen wel. Ze hadden een mooie tijd gehad in Frankrijk. Pelle Grød had zich weer terug getrokken in zijn hut in Bläske. Hij had hout gesneden, veel buiten te wandelen viel er niet in het donker en in de sneeuw. Pelle verlangde naar nieuwe dingen. Een nieuwe lente met een nieuw avontuur. Erop uit met de auto, naar Madeleine in de Bresse of Brodgøde in Parijs. Pelle wilde gewoon weg weg! Hij zapte van Noord 1 naar Noordpool TV. Op het tv-scherm zag hij Knøbbig kroketten verkopen in Amsterdam. Hij zag Brodgøde kokend. Hij pakte zijn telefoon den draaide een nummer. “Hallo met Knøb’, klonk het aan de andere kant van de lijn. “Hé kerel hoe is het daar bij jou en Bart?”, zei Pelle,”Ik bel je, omdat ik genoeg heb van het saaie donkere gedoe hier. Ik wil eruit, wat gaan ontdekken. En ik dacht dat jij wel hulp kunt gebruiken ...

“J’en ai marre, Madeleine, ik wil een maandje weg uit Parijs, terug naar het Zuiden, naar Saint Tropez. Kunnen jij en Raphaël niet de komende workshops draaien? Er staan er twee voor over een week en de rest van de maand is het rustig.. En de winkelhulp Dénise doet de rest.”, zei Brodgøde. “Akkoord, ik kom dinsdag a.s. naar Parijs met verse kippen uit Louhans. Geniet van je trip met Pierre”, antwoordde Madeleine en hing op. Pierre was boven aan het inpakken. Ze zouden zo weinig mogelijk meenemen, want naar verwachting zouden ze toch met een volgeladen  2CV terugkomen. Vol ook met nieuwe indrukken, voor de winkel en voor artikelen over food en wijn van Pierre’s hand. “Het is akkoord”, riep Brodgøde naar boven. We vertrekken overmorgen. Die dinsdag stond Madeleine al vroeg voor de deur van Bru et sa Bresse. “Ik heb er zo’n zin in om weer eens in Parijs aan de slag te gaan, dat ik vanochtend al om half zes ben vertrokken uit Louhans.”, zei  ze. “Wat zie je er goed uit”, ...

Het restaurant aan de Nes fjord was gesloten. Na jaren gerookt rendiervlees en visspecialiteiten gemaakt te hebben, had Knøbbig besloten op reis te gaan. Nu stonden ze hand in hand op de achterplecht van het schip dat de fjord uitvoer. Op naar de grote stad Amsterdam. Hij nam de fjord  nog eens goed in zich op, weldra zou na de schemering het duister invallen. De Nes fjord, van de Palunk en het zeeverdriet. Bläske, waar zijn goede vriend Pelle Grød woonde. Het mos van de drankjes van Gudrun. Missen zouden beide kerels het wel. Maar de wijde wereld lonkte. Knøbbig had van Noordpool TV een opdracht gekregen culinaire reportages te maken. Vanuit Amsterdam zou Knøbbig programma’s maken over lekkere gerechten. Bart had met veel vreugde gereageerd, terug naar zijn geboorteland. Land van water, molens eindeloze lage luchten. Niet dat hij het zo verkeerd had gevonden om een paar jaar in het Noordse land aan een fjord te wonen, in de prachtige natuur. Maar nu vond Bart het tijd om w...